Als de inwoners van Jeruzalem Petrus de vraag stellen “Wat moeten wij doen?” luidt zijn antwoord: “Bekeer u! Ieder van u moet zich laten dopen in de Naam van Jezus Christus tot vergeving van uw zonden” (Hnd 2, 37-38). De verrezen Heer zelf gaf zijn leerlingen de opdracht mee: “Ga en maak alle volkeren tot mijn leerling; doop hen in de Naam van de Vader, de Zoon en de heilige Geest” (Mt 28, 19).
Christen-zijn begint met het doopselsacrament
In het doopsel worden mensen ‘opnieuw geboren uit water en heilige Geest’, zoals Jezus uitlegt aan Nicodemus (Joh 3).
Wie gedoopt wordt, wordt verder op een diepe manier verbonden met Jezus Christus. Paulus verwoordt dit uitdrukkelijk: gedoopt worden is binnengaan in de dood van Christus, sterven en begraven worden met Hem maar ook met Hem verrijzen (vgl. Rom 6). In Christus worden we ‘herboren tot kind van God’ waardoor we terecht God mogen aanspreken met ‘Abba, Vader’ in het Onze Vader.
Door het doopsel treden we ook binnen in de gemeenschap van de kerk. We worden lid van één grote familie van broeders en zusters, Gods gezin. We zijn allen kind van dezelfde God geworden.
Het belangrijkste symbool in de liturgie van het doopsel is water. De symboliek rond water beweegt zich rond twee brandpunten: leven en vruchtbaarheid enerzijds en dood en vernietiging anderzijds. Water bevrucht en water doodt, het brengt tot leven en doet verdrinken. Die twee brandpunten zijn ook aanwezig in het doopsel. We zeggen ja tegen het leven in Christus en treden in de kerkgemeenschap, maar er klinkt ook een krachtig ‘neen’ tegen de zonde en de machten van het kwaad. In het doopsel worden we bevrijd van alle zonden opdat we ‘deel zouden krijgen aan Gods eigen wezen’ (2 P 1, 4). Dit wordt bijzonder duidelijk in de liturgie wanneer het witte doopkleed wordt aangetrokken. De gedoopte krijgt te horen: “Trek de oude mens met zijn gedragingen uit, bekleed u met de nieuwe mens, die wordt vernieuwd tot het ware inzicht, naar het beeld van zijn schepper” (Kol 3, 9-10).
