Sint Denijs Serskamp

De huidige parochiekerk van Serskamp is een driebeukige, neogotische kerk naar ontwerp van
priester-architect Jan-August Clarysse. De eerste steenlegging had plaats op 29 mei 1856.
De kerk is, evenals de vroegere parochiekerk, toegewijd aan de H. Dionysius (feestdag 9 oktober).
De H. Dionysius werd ook vereerd in het klooster van Tussenbeke. De H. Dionysius was bisschop
van Parijs waar hij de marteldood stierft. Hij wordt aanroepen tegen de hoofdpijn.
Er is reeds sprake van een kerk te Serskamp in een bul van 29 juli 1147, waarbij paus Eugenius II
de goederen van de abdij van Drongen bevestigd en onder zijn bescherming neemt. Een jaar later
werden de altaarrechten van Serskamp aan de abdij van Drongen afgestaan om hier een klooster te
stichten. Hierdoor was het klooster verplicht de kerk te onderhouden en de pastoor en de koster te
vergoeden.
Bij Keizerlijk Decreet van 17 maart 1783 werden heel wat kloosters afgeschaft. Ook het klooster
viel onder deze maatregel en op 6 mei 1783 werd het edict van afschaffing officieel medegedeeld.
Door de afschaffing van het klooster van Tussenbeke moesten enkele noodzakelijke aanpassingen
doorgevoerd worden in het bestuur van de parochie van Serskamp. Sinds de 12de eeuw waren het
klooster en de parochie onafscheidelijk verbonden, maar nu het klooster, dat de proosdij waarnam,
kwam te verdwijnen moest voor het pastoorsambt een oplossing gezocht worden. Er werd nabij de
parochiekerk een nieuwe woonst voor de pastoor gebouwd daar de pastoor nu de kloosterkerk maar
wel de parochiekerk van Serskamp moest bedienen.
In het begin van de 17de eeuw was de kerk danig vervallen doch dank zij de tussenkomst en een
gift van de aartbisschop van Mechelen, Jacobus Boonen, werd zij terug hersteld zodat zij tegen het
einde van die eeuw terug in orde was.
Begin 19de eeuw was het verval evenwel zodanig erg dat tot nieuwbouw werd besloten. Zij werd
in 1856 gesloopt en de nieuwe kerk, een ontwerp van priester Clarysse destijds onderpastoor in
Wingene, werd op 28 juni 1858 ingewijd.
Bij het bemeubelen van de kerk werd aanvankelijk meubilair uit de oude kerk gebruikt dat
gaandeweg vervangen werd. Net zoals in de gesloopte kerk zijn er naast het hoofdaltaar, twee
zijaltaren aanwezig. Alle drie deze altaren, in neogotische stijl werden vervaardigd door Serafien
De Maertelaere uit Wetteren.
Het hoofdaltaar stelt het Laatste Avondmaal voor. Het retabel wordt bekroond door een beeldje
van de H. Dionysius. Het linker zijaltaar, toegewijd aan de Onze-Lieve-Vrouw, werd in 1879
geschonken door de kinderen De Mey van Boeygem. Het tweede zijaltaar is toegewijd aan de H.
Cornelius die eveneens te Serskamp aanroepen wordt.
Als merkwaardig meubilair kan ook een 18e eeuwse biechtstoel in Lodewijk de XVde stijl vermeld
worden. Deze biechtstoel is afkomstig uit het voormalige Norbertinessenklooster van Tussenbeke.
Verder zijn er nog twee schilderijen te bewonderen. 
Het schilderij “Jezus de kindervriend” (190cm
x 175cm) is van een onbekend meester doch het is te situeren in de omgeving van de Brusselse
schilder Hendrik De Clercq (1570-1629) Het werd in 1625 aan de kerk geschonken door de reeds
genoemde aartbisschop Jacobus Boonen.
Ertegenover hangt het schilderij “Het gezin van Nazareth” (130 cm x 130cm). Het is eveneens niet
gekend wie de schilder is maar het is te situeren op het einde van de 18de eeuw.
Paul Matthijs
Bibliografie:
DE POTTER EN BROECKAERT: Geschiedenis van de Gemeenten der Provincie
Oost-Vlaanderen – 4de reeks – 45 deel – Serskamp – Gent 1895
R. RUYS : Het patrimonium
van de Sint-Dionysiuskerk te Serskamp – 1987
R. RUYS, H. DE SUTTER, E.A. Bijdrage tot de
geschiedenis van Serskamp – Davidsfonds Serskamp – 1980